Kemençemizi, tulumumuzu, davul zurna ve kavalımızı çok seviyoruz. Onlarla doğduk, onlarla büyüdük, onlarla öleceğiz. Ancak Karadeniz Müziği yakın zamana kadar daha çok kendi çaldığımız, kendi söylediğimiz ve kendi dinlediğimiz bir mahiyet arzediyordu.